“ඔයා ලොකු වුණ ගමං බොඩියක් ඇන්දද?”
සුභානි තන පටය මත්තේම හැපෙයි.
බොඩියක් ඇරං දෙන්න අපෙ අම්මට සල්ලි තිබ්බෙ නෑ…”
තරු විසිතුරු සුණු විසුණු විය.
“හැමෝම අහනවා බොඩියක් ඇඳලා නැද්ද කියලා… මට එපා වෙලා හිටියෙ උත්තර දීලා. කඩේට ගියත් මුදලාලි අහනවා හොල්ල හොල්ලා එනවා නේද කියලා… සමහර කොල්ලො විහිළු කරනවා, නංගි සෙල්ලම් කරලා දෙන්නම් එකක් ටිකකට දෙනවද කියලා.”
රැයෙහි චමත්කාරය හීනව යයි.
“ගෑනු ඛනිනවා තියෙන වලත්තකම කියලා… මට එපා වෙලා හිටියේ…”
“හිම්ම්… නෝ බොඩි….
